ศุกร์ ๓๐ ตุลา ๕๒

หวัดดี  ยาทานยา

 ไม่ได้พบกับแกนานมากแล้ว วันนี้ชั้นดีใจจริงๆว่ะ ที่เราได้พบกัน

ชั้นเขียนบันทึกนี้ เมื่อตอนที่เราต่างแยกกันกลับบ้านแล้ว

ชั้นรู้ว่าแกไม่มีทางเข้ามาอ่านยังที่นี่ได้ 

ที่นี่ แม้เปิดเผยแต่ชั้นก้อรู้สึกปลอดภัยกับมิตรภาพในหมู่บ้านแห่งนี้ว่ะ  

แกดูไม่ค่อยเปลี่ยนไปเลยนะ ขอบใจจริงๆว่ะ ที่แกชวนชั้นไปเดินงานวัดภูเขาทองด้วยกันในคืนนี้

แกเชื่อมั้ย ชั้นแทบไม่รู้เรื่องอะไรเลยว่า ทางวัดสระเกศกำลังจัดงานวัดอยู่

เพิ่งรู้จากที่พระท่านประกาศในงานวัดนี่ล่ะว่า  เทศกาลงานวัดสระเกศ หรือ งานวัดภูเขาทอง

นี่เค้าจัดมาทุกปี เป็นร้อยปีกว่าแล้ว ตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ ๓ เป็นต้นแบบงานวัด งานรื่นเริงประจำปี

ที่ชาวกรุงรัตนโกสินทร์เค้าต่างรอคอยเชียวล่ะ  อยากรู้จริง ชาติที่แล้ว ชั้นเคยมาเดินกะแกที่นี่รึเปล่า

ก็ชั้นมัวแต่ก้มหน้าก้มตาทำงาน ทั้งที่ใจชั้นอยากมาที่นี่นานมากแล้ว

เคยมาไหว้พระตอนกลางวัน อยากรู้จังว่าบรรยากาศงานวัดตอนกลางคืนที่นี่จะเป็นยังไง

.........................................................

ยาทานยา

เราพบกันตรงสะพานผ่านฟ้า  จากนั้นพวกเราก้อเดินเบียดเสียดกับผู้คนบนสะพาน

คนแน่นจริงๆว่ะแก  ชั้นเดินนำ แกเดินตาม ผ่านร้านค้าที่วางแผงขายของมากมายเต็มไปหมด

แกกระซิบบอกชั้นว่า รู้สึกร้อนๆ จากถุงกล้วยของคนที่เดินตามมาทางข้างหลัง

ก้อเบียดเสียดกันแน่นขนาดนั้น

เราจึงสลับกันเดินบ้าง  ทีนี้แกเดินนำ ชั้นเดินตามนะ 

ถึงทางแยกเข้าไปไหว้พระบนยอดภูเขาทองแล้ว

ชั้นรู้นะยาทานยา  แกอยากนั่งชิงช้าสวรรค์

ชั้นจึงไม่รีรอ ที่จะวิ่งไปซื้อตั๋วคนละ ๒๕ บาท 

ถึงตอนนี้พวกเราสองคนก็นั่งกันอยู่บนชิงช้าสวรรค์แล้ว

 

ภาพถ่ายจากมือถือ บนชิงช้าสวรรค์ ตอนนี้ก้อทุ่มกว่าแล้ว คนแน่นขึ้นไปอีกนะแก

 

 

ชั้นรู้ว่าแกไม่อยากให้ชั้นถ่ายรูปแก  งั้นชั้นถ่ายวิวข้า